యోబు 10

Telugu Holy Bible: Easy-to-Read Version

10 “నా స్వంత జీవితం నాకు అసహ్యం. అందుచేత నేను స్వేచ్ఛగా ఆరోపణలు చేస్తాను.
    నా ఆత్మ చాలా వేదనగా ఉంది కనుక ఇప్పుడు నేను మాట్లాడతాను.
² నేను దేవునితో చెబుతాను, ‘నన్ను నిందించవద్దు.
    నేను ఏమి తప్పు చేశాను, నాకు చెప్పు. నా మీద నీకు ఎందుకు విరోధం?
³ దేవా, నీవు నన్ను ఇలా చులకనగా చూడటం నీకు సంతోషమా?
    చూస్తుంటే, నీవు చేసిన దాని గూర్చి నీకు శ్రద్ధ లేనట్లుంది. దుర్మార్గులు వేసే పథకాలకు నీవు సంతోషిస్తున్నావా?
⁴ దేవా, నీకు మానవ నేత్రాలు ఉన్నాయా?
    మనుష్యులు చూసినట్టుగా నీవు సంగతులు చూస్తున్నావా?
⁵ మా రోజుల్లాగ నీవి కొద్దిపాటి రోజులా?
    మా సంవత్సరాల్లా నీవి కొన్ని సంవత్సరాలేనా?
⁶ నీవు నా తప్పుకోసం చూస్తూ
    నాపాపం కోసం వెదకుతున్నావు.
⁷ కానీ నేను నిర్దోషిని అని నీకు తెలుసు.
    అయితే నీ శక్తినుండి నన్ను ఎవ్వరూ రక్షించలేరు!
⁸ దేవా, నీ చేతులు నన్ను చేశాయి, నా శరీరాన్ని తీర్చిదిద్దాయి.
    కానీ ఇప్పుడు నీవే నన్ను నాశనం చేస్తున్నావు.
⁹ దేవా, నీవు నన్ను మట్టిలా చేసావని జ్ఞాపకం చేసుకో.
    కానీ, నీవు ఇప్పుడు నన్ను మరల మట్టిగా ఎందుకు మారుస్తున్నావు?
¹⁰ పాలు ఒలుకబోసినట్టుగా నీవు నన్ను సోస్తున్నావు.
    నన్ను వెన్న చిలకరించినట్లుగా చేస్తున్నావు.
¹¹ ఎముకల్ని, మాంసాన్ని ఒకటిగా కలిపి నీవు నన్ను చేశావు.
    తర్వాత చర్మంతో, మాంసంతో నీవు నన్ను కప్పివేశావు.
¹² నీవు నాకు జీవం ఇచ్చావు. నాకు చాలా దయ చూపించావు.
    నా విషయమై నీవు శ్రద్ధ చూపించావు. నా ఆత్మను కాపాడావు.
¹³ కానీ నీవు నీ హృదయంలో దాచుకొన్నది ఇది. నీ హృదయంలో నీవు రహస్యంగా తలపెట్టింది
    ఇదేనని నాకు తెలుసు. అవును, నీ మనసులో ఉన్నది ఇదేనని నాకు తెలుసు.
¹⁴ ఒకవేళ నేను పాపం చేస్తే, నేను చేసిన తప్పుకు నన్ను శిక్షించవచ్చునని
    నీవు నన్ను గమనిస్తూ ఉంటావు.
¹⁵ నేను పాపం చేసినప్పుడు, నేను దోషిని.
    అది నాకు చాలా చెడు అవుతుంది.
కానీ నేను నిర్దోషిని అయినా సరే, నేను నా తల ఎత్తుకోలేను.
    ఎందుకంటే, నేను సిగ్గుతో, బాధతో నిండిపోయాను గనుక.
¹⁶ ఒకవేళ నాకు జయం కలిగి నేను అతిశయిస్తోంటే
    ఒకడు సింహాన్ని వేటాడినట్టు నీవు నన్ను వేటాడుతావు.
    నీవు మరోసారి నా మీద నీ శక్తి చూపిస్తావు.
¹⁷ నాకు విరోధంగా సాక్ష్యం చెప్పేందుకు
    నీకు ఎల్లప్పుడూ ఎవరో ఒకరు ఉంటారు.
నామీద నీ కోపం ఎక్కువ అవుతుంది.
    నీవు నా మీదికి కొత్త సైన్యాలను పంపిస్తావు.
¹⁸ అందుచేత, దేవా అసలు నీవు నన్ను ఎందుకు పుట్టనిచ్చావు?
    నన్ను ఎవరూ చూడక ముందే నేను మరణించి ఉంటే ఎంత బాగుండేది.
¹⁹ నేను ఎన్నడూ ఒక మనిషిని కాకుండా ఉంటే బాగుండును.
    నేను నా తల్లి గర్భం నుండి తిన్నగా సమాధికి మోసికొనిపోబడితే ఎంత బాగుండేది.?
²⁰ నా జీవితం దాదాపు అయిపోయింది.
    కనుక నన్ను ఒంటరిగా వదిలెయ్యి.
    ఏదో కొద్దిపాటి వసతుల్ని అనుభవించనివ్వు.
²¹ ఏ చోటునుండి అయితే ఎవ్వరూ ఎన్నడూ తిరిగిరారో,
    అంధకారం, మరణం ఉండే ఆ చోటుకు నేను వెళ్లక ముందు, నాకు మిగిలి ఉన్న కొద్ది సమయం నన్ను అనుభవించనివ్వు.
²² ఎవ్వరూ చూడలేని, అంధకార ఛాయల, గందరగోళ స్థలానికి నేను వెళ్లకముందు నన్ను అనుభవించనివ్వు.
    అక్కడ వెలుగు కూడా చీకటిగా ఉండి ఉంటుంది.’”